Strona głównaKontaktDodaj do ulubionychZnajdźMapa serwisuPowiększ tekstZmniejsz tekst
Strona główna
 
Menu
Polityka prywatności i plików cookies
Informacja UMŁ
Opłata skarbowa
Podatki lokalne
Odbiór dowodu osobistego
Biuro Rzeczy Znalezionych
Nieodpłatna pomoc prawna
e-urząd
Praca
Oświadczenia majątkowe
Jednostki pomocnicze Miasta (osiedla)
Organizacje pozarządowe
Dla inwestora
Informacje dla osób niepełnosprawnych
Miejski Rzecznik Konsumentów
Budżet Miasta
Dokumenty strategiczne
Spółki z udziałem Miasta
Rejestry, ewidencje, archiwa
Konsultacje społeczne
Otwarte dane
Instrukcja obsługi
Ponowne wykorzystywanie
Redakcja BIP
Kontakt z UMŁ
Serwis internetowy UMŁ
Albert Arystydes Thomas<<

(1878-1932)

Francuski społecznik, działacz partii socjalistycznej, polityk. Profesor historii. Wielki rzecznik niepodległości i suwerenności Polski w trakcie I wojny światowej.

Urodził się 16 czerwca 1878 roku w Champigny-sur-Marne. Należał do umiarkowanego skrzydła francuskiej partii socjalistycznej. Odgrywał w niej znaczącą rolę i wywierał bezpośredni wpływ na klub parlamentarny socjalistów. Współpracował z organem prasowym francuskich socjalistów "L'Humanité". W 1910 roku został deputowanym do parlamentu Republiki Francuskiej. Od tego też czasu datuje się jego wielka kariera polityczna. Był niezwykle barwną i znaną postać na francuskiej i międzynarodowej arenie politycznej. W latach 1915-1917 piastował funkcję ministra przemysłu zbrojeniowego w rządzie Aristide Brianda. Późniejszych latach należał do bliskich współpracowników premiera Georges'a B. Clemenceau. Po zakończeniu I wojny światowej reprezentował Francję na międzynarodowej konferencji pracy w Waszyngtonie. W 1919 roku został dyrektorem Międzynarodowego Biura Pracy przy Lidze Narodów w Genewie. W ramach tej organizacji zajmował się uregulowaniem międzynarodowych zagadnień z zakresu polityki socjalnej oraz przygotowaniem kilkunastu konwencji dotyczących prawa pracy. Był autor pozycji "Le Syndicalisme allemand" (1903), "Le Second Empire" (1905), "Histoire socialiste" (1907). Zmarł 7 maja 1932 roku w Paryżu.

Na początku 1924 roku łodzianie żyli wiadomościami o strajku angielskich kolejarzy, dojściu do władzy w Wielkiej Brytanii Labour Party, trudnościami rządu Poincarego we Francji, śmiercią Włodzimierza Ilicza Lenina. Nie mniej zainteresowania budziły informacje o zabezpieczeniach socjalnych dla robotników w okresie kryzysu ekonomicznego oraz próbach wydźwignięcia z zapaści gospodarki polskiej. Radni Rady Miejskiej mieli na głowie kwestie podatku majątkowego, bulwersujące zamknięcie łódzkich szkół z powodu braku opału oraz przyjęcie warunków koncesji na budowę kolei elektrycznej łączącej Łódź z Tomaszowem.

W tych okolicznościach na posiedzeniu rady Miejskiej, jakie miało miejsce 21 lutego 1924 roku, zupełnie niespodziewanie Konwent Seniorów wystąpił z propozycją nadania Honorowego Obywatelstwa Miasta Łodzi politykowi francuskiemu A. A. Thomasowi. Nagłość przedstawienia wniosku uzasadniał prezes Rady, dr Bolesław Fichna, podkreślając zasługi Thomasa względem Polski oraz jego ogromne zaangażowanie w sprawa socjalnych na arenie międzynarodowej. Przedstawiono uchwałę, w której odnotowano, że honorowe obywatelstwo obywatelowi Francji przyznano "ze względu na wybitne zasługi na terenie międzynarodowym w zakresie zagadnień z pracą związanych oraz bezinteresowną życzliwość na długo przed zawarcie Pokoju Wersalskiego względem Polski ujarzmionej". Propozycję i uchwałę przyjęto "wśród oklasków", bez sprzeciwów a nawet z głosami poparcia, jako że dobrze znano dokonania dyrektora Międzynarodowego Biura Pracy. Jak się później okazało propozycja uhonorowania francuskiego polityka i społecznika uprzednio została uzgodniona z Prezydentem Rzeczypospolitej Stanisławem Wojciechowskim oraz prezesem Rady Ministrów Władysławem Grabskim.
Uroczystość wręczenia honorowego obywatelstwa "miasta wielkiego przemysłu i ludzi pracy" odbyła się na zakończenie trzydniowego pobytu A. A. Thomasa w Polsce. Przygotowana została w wielkim pośpiechu, ale nadano jej wyjątkową oprawę i publiczne znaczenie. Do Łodzi dostojny gość przybył w niedzielę, 24 lutego 1924 roku. Wówczas łodzianie zobaczyli po raz pierwszy osobę "skoncentrowaną w sobie, o bujnej grzywie i brodzie. Oczy łagodne, pełne uśmiechów - lecz i pełne energii i życia (...). Człowieka, który żyje - życiem twórczem, który wciela w czyn swe marzenia i swe idee" - jak donosił korespondent "Kuriera Łódzkiego". Towarzyszyło mu dwu osobistych sekretarzy oraz minister pełnomocny inż. Franciszek Sokal, przedstawiciel polskiego MSZ Seweryn Horszowski, posłowie ks. Aleksander Wójcicki, Bronisław Ziemięcki i Ludwik Waszkiewcz. W imieniu władz łódzkich witał przybyłych wicewojewoda Łyszkowski, prezes Rady Miejskiej Bolesław Fichna, prezydent miasta Marian Cynarski oraz wiceprezydenci Wiktor Groszkowski i Wacław Wojewódzki, przedstawiciele przemysłu włókienniczego Henryk Barciński i Robert Biedermann. Z kolei powitalne przemówienie wygłosił Leon Grohman. Z dworca goście udali się dorożkami i autami na zwiedzanie miasta, a następnie do Hotelu Manteuffel.

W godzinach wczesno popołudniowych Magistrat wydał uroczyste śniadanie, podczas którego okolicznościowe przemówienie wygłosił prezydent miasta M. Cynarski. Powiedział w nim m.in.: "Łódź poczytuje sobie za szczególny zaszczyt odwiedziny przedstawiciela i zasłużonego kierownika Międzynarodowego Biura Pracy, tej doniosłej placówki światowej, której powstanie zawdzięczamy traktatowi wersalskiemu, a której zadania cywilizacyjne naród polski w pełni ocenia, zdając sobie sprawę, że od zrealizowania zadań, jakie zakreśliła sobie ta międzynarodowa placówka, zależy w znacznym stopniu przyszłość świata". W osobie Thomasa przedstawiciele Łodzi powitali wybitnego i zasłużonego "na niwie pracy społecznej obywatela Francji", kraju z którym zawsze łączyła nas więzi przyjaźni i sympatii. Natomiast o godz. 16 rozpoczęło się uroczyste posiedzenie Rady Miejskiej podczas którego wręczono gościowi dyplom Honorowego Obywatelstwa Miasta Łodzi. Posiedzenie zagaił B. Fichna. Skreślił w nim zasługi Thomasa położone w organizacji i rozwoju Międzynarodowego Biura Pracy, którego celem była obrona i dalszy rozwój praw klasy pracującej w całym świecie. Podkreślił także jego zasługi wobec Polski, jakie położył w czasie wojny światowej i po zawarciu traktatu pokojowego, a szczególnie kiedy Polska walczyła o Górny Śląsk. Przemówienie przyjęto "huraganem oklasków ze strony rady i licznie na sali zgromadzonej publiczności oraz reprezentantów władz, związków i zrzeszeń społecznych". Po czym ten "bojownik o wszechludzkie ideały prawa i sprawiedliwości, wypróbowany przyjaciel Polski" otrzymał z rąk prezesa Rady Miejskiej Bolesława Fichny dyplom Honorowego Obywatela Miasta.

Po uroczystym posiedzeniu Rady Miejskiej Honorowy Łodzianin uczestniczył jeszcze w raucie zorganizowanym w salach Towarzystwa Kredytowego przez Towarzystwo "Kropla Mleka", konferencji z przedstawicielami przemysłu i związków robotniczych mającej miejsce w gmachu Województwa oraz w wydanym przez wojewodę łódzkiego na jego cześć galowym obiedzie z udziałem przedstawicieli władz państwowych i komunalnych oraz reprezentantów instytucji społecznych i miejscowej prasy w salonach województwa. Tuż przed północą dostojny gość opuścił Łódź o udając się z powrotem do Genewy.

Do naszego miasta nigdy więcej już nie przyjechał. Był jak dotąd jedynym obcokrajowcem obdarzonym tytułem Honorowego Obywatela. Łodzianie przez pewien czas jeszcze go wspominali, by ostatecznie zapomnieć na długie lata. Zresztą nawet dziś mało kto wie, że Łódź obdarzyła Francuza swym obywatelstwem, jak również kim był i co zdziałał na polu międzynarodowego ustawodawstwa pracy.

Informację wprowadził(a): Bogusława Jagusiak (2007-03-30)
Rejestr zmian | Statystyka | Liczba odwiedzin: 4473
Redakcja     Administracja     Wykonanie:  P®ESTO